O libro “Los exvotos en Galicia. A súa significación na relixiosidade popular: da cera aos cadros votivos”, de José Fuentes Alende, presentarase o vindeiro xoves, día 12, ás oito da tarde, o Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense acollerá na súa sede de San Francisco (sala “Escolma de Escultura”).
No acto intervirán, ademais do autor, o director do Museo Arqueolóxico, José César Chaira Rodríguez, e José Carlos Sierra Rodríguez, ex director do Museo Etnolóxico de Ribadavia. O libro, en dous volumes, con presentacións do presidente da Deputación Luis López Diéguez e do vicepresidente Rafa Domínguez, está prologado polo antropólogo José Manuel González Reboredo, membro do Instituto de Estudos dás Identidades e do Museo do Pobo Galego.
Tras unha introdución ao tema, José Fuentes dedica a primeira parte da obra ao estudo da relixiosidade popular en Galicia, deténdose na análise das diversas prácticas e rituais que aínda levan a cabo e, de maneira especial, nas peregrinacións e nos santuarios, para logo estudar minuciosamente os exvotos ao longo da historia na nosa Comunidade, poñéndoos en comparación cos doutras culturas.
No seu estudo detense nos exvotos de cera, tanto as candeas como as diversas figuras ofrecidas nos nos santuarios, os de madeira, os metálicos, as maquetas de barcos, as ofrendas en especie, as representacións da morte e da enfermidade, como os cadaleitos e as mortallas, os exvotos verbais e os fotográficos, para pechar o primeiro tomo cunha análise pormenorizada sobre os exvotos pintados ou cadros votivos: as súas características en Galicia, localización, área de influencia dos santuarios receptores, o status social dos oferentes, as diferentes ofertas especificadas nos cadros e os rituais que as acompañan, as intervencións dos médicos #ante as diversas enfermidades, os cadros como testemuño documental e gráfico da súa época, os seus autores, a súa estrutura e o seu espazo cronolóxico.
No segundo tomo José Fuentes estuda pormenorizadamente cada un dos cento sesenta e un cadros catalogados en Galicia, o máis antigo datado en 1606, distribuídos por provincias, sendo a da Coruña a que conta cun maior número, destacando cuantitativamente os santuarios da Escravitude en Padrón e da Pastoriza en Arteixo. Sobresaen na de Lugo os de Vilaselán, en Ribadeo, e da Ermida, en Quiroga; na de Ourense, o dos Milagros do Monte Medo, en Baños de Molgas, e o de As Ermidas, no Bolo, e na de Pontevedra os de Portodemouros, en Vila de Cruces, ou os dedicados a san Telmo custodiados no Museo da Catedral de Tui.
Finaliza o estudo, publicado polo Museo de Pontevedra, dependente da Deputación Provincial (onde o autor foi secretario) coa relación da exhaustiva bibliografía consultada por Fuentes Alende para a elaboración do traballo.