
Si O Caurel ten unha voz, esta susurra a través das follas dos castiñeiros. Non se pode entender esta terra, sin mirar aos ollos destos xigantes de corteza robusta que se alzan como templos naturales en cada souto. Son eles os notarios da nosa historia, testimuñas mudos daqueles que viran nacer, crecer, partir, que tamen amaron estas mpntañas cunha lealtade inquebrantable.
Castiñeiro e honrar a xenerosidade do seu froito, a sombra que acolle ao camiñante e a madeira que sostén.
Mais por encima de todo, festexar a herdanza que non se marchita, mentras un castiñeiro siga en pe, en O Caurel, a memoria de nosos antepasados, seguirá brotando cada primeveira.
Lembremos que somos fillos da terra que soio sabe dar, máis tamén esixe ser respectada e defendida. O Caurel de Novoneyra, onde a árvore e palabra non hai mellor maneira de entender, lembrando. Namentras o castiñeiro funde súas raices na historia como o musgo na roca que con un raio de sol, deixa a pedra limpa e soberana como sempre foi.
