Desde a máis tenra infancia practicamente a todo o mundo gústalle cantar, en soidade ou acompañado, demostra sobre todo momentos de gran alegría de exaltación da amizade e de compañeirismo. Iso demostrouse polo numeroso e entregado público que asistiu á Masterclass sobre a matería impartida no local de AMAVA o pasado sábado con asistentes desde os 8 anos aos 80, síntoma de que para algunhas cousas non hai idade e todas son válidas.
Como todo na vida pódese facer de forma improvisada, natural, segundo nosa propia intuición conseguindo unhas metas moi moderadas como simples afeccionados, ou coa axuda dun profesional que nos ensine, chéguenos a corrixir defectos e podamos conseguir chegar a unhas metas máis profesionais.
Esta segunda opción é pola que apostamos en AMAVA, coa axuda de DIEGO FERNANDEZ VILELA, profesor de conservatorio que en todo momento mostrouse colaborativo cando lle propuxemos a idea, conseguimos este sábado 7 unha xornada realmente interesante sobre o instrumento que levamos incorporado no noso corpo desde que nacemos A VOZ.
Ademais de consellos para cantar, deunos consellos para a vida en xeral asemellando o estudo musical ao deporte, non pode haber metas se non hai traballo, disciplina e constancia (algo que parece que se está perdendo en leste o noso sistema educativo).
Falamos de perder o medo para equivocarse, do famoso medo escénico, de como abordalo, falou como ata o máis altos profesionais máis reputados equivócanse ao interpretar, pero o que diferencia aos profesionais é a soltura para saír das situacións complicadas, hai que equivocarse moitas veces para aprender, o valente é seguir, recoñecer o erro superalo e tratar de non volver cometelo.
Falouse da posición corporal para cantar, da importancia da respiración diafragmática, fixéronse exercicios de quecemento vocal, moi importantes para manter “o instrumento “ en forma. Aconsellou diversas lecturas e despois de máis de dúas horas, creo que todos quedamos con ganas de máis, que esperemos sexa en breve.
En fin unha xornada moi satisfactoria na que temos que agradecer ao relator o seu discurso próximo e práctico, o que demostra a súa gran capacidade docente e agradecer ao numeroso público asistente das máis diversas idades e procedencias que fixeron que a quenda de preguntas e dúbidas circulase polos máis diversos camiños e que Diego non dubido en aclarar.
A pesar dos tempos que corren vemos que a mocidade SE ten ganas de aprender pero para iso debe ter o espazo e as ferramentas adecuadas e ás veces non as hai polo que debemos aproveitar todas as que nos xurdan o camiño, como está a facer esta mocidade barquénse actualmente apoiando este tipo de iniciativas coa súa moi interesada e numerosa presenza.
Texto e fotos: AMAVA.