Con motivo do 50 aniversario da Revolución dos Cravos (25 de abril), o Festival Internacionald e Curtas FIC VIA XIV pon o foco este ano nun dos fitos que contribuíron ao cambio de pensamento da sociedade portuguesa. Foi o célebre discurso de Humberto Delgado proferido no Cine-Teatro de Chaves, no que o denominado “Xeneral sen Medo” pronunciaría as palabras: “Estou pronto para morrer pola liberdade”. Verbas que se converterían en profecía pouco tempo despois, precisamente, a este lado da fronteira. Esta disertación, que se presenta como unha peza fundamental para comprender dita revolución, será o eixo da nosa exploración sobre como os excesos do réxime foron progresivamente quebrando a ditadura desde dentro, e como estas accións influíron na culminación revolucionaria.
Para afondar nesta idea, o certame proxectará dous filmes de linguaxe e estética narrativa non convencional. Durante esta actividade, Rubén Sevivas, actor e cineasta de Chaves, presentará a súa curtametraxe “Direito a Memoria”. Nela, achéganos a un dos discursos máis descoñecidos contra a ditadura en Portugal, que tivo lugar a tan só 20 minutos de Verín, na veciña localidade de Chaves. No filme, Rubén Sevivas narra a historia do Xeneral Sen Medo (Humberto Delgado), quen se opuxo ao réxime de Salazar e acabou sendo asasinado a mans da policía portuguesa en territorio español.
O policía en cuestión foi Rosa Casaco, a quen coñeceremos na seguinte proxección: “O Casaco Rosa”, de Mónica Santos. Esta película-musical política fálanos dun abrigo rosa que sae do armario e transforma o taller de costura nunha sala de tortura de maneira metafórica.
O Xeneral Sen Medo e o seu Papel como catalizador da revolución
O discurso de Humberto Delgado na cidade de Chaves tivo unha importancia fundamental na historia da Revolución dos Cravos e no cambio de pensamento da sociedade portuguesa. Delgado, coñecido como o “Xeneral Sen Medo”, foi unha figura crucial na oposición ao réxime ditatorial de Salazar en Portugal. O seu discurso en Chaves destacou pola súa valentía e polo seu chamado á liberdade e á democracia, inspirando a moitos portugueses a cuestionar o réxime opresivo no que vivían.
Este discurso serviu como un catalizador para o movemento revolucionario que culminaría na Revolución dos Cravos o 25 de abril de 1974. Ao falar abertamente contra a ditadura e defender os dereitos e liberdades do pobo, Delgado non só puxo en evidencia os excesos e as inxustizas do réxime, senón que tamén ofreceu unha visión de esperanza e cambio que resoou profundamente entre a poboación. As súas palabras cruzaron fronteiras, tanto físicas como ideolóxicas, rompendo o medo imposto polo réxime e pavimentando o camiño cara á transición pacífica e á instauración da democracia en Portugal.