ConcellosÚltima hora

Valdeorras despide a monseñor Eloy Tato, bispo de Magangué (Colombia)

A súa misa funeral tiña lugar hoxe no Barco e, despois, era enterrado no cemiterio da súa Viladequinta natal

Publicidade

 

Ás 12h. deste 21 de xaneiro iniciábase na igrexa de Santa Rita do Barco a misa funeral do do bispo monseñor Eloy Tato Losada, natural de Viladequinta (Carballeda de Valdeorras) e falecido onte 18 de xaneiro aos 98 anos.

Numerosas persoas, entre eles diversas autoridades eclesiásticas, participaban neste acto relixioso de despedida, en cuxa homilía o bispo de Astorga, monseñor Jesús Fernández, aseguraba que “a morte sempre vén cargada de misterio, non nos basta con predecir a súa chegada, sempre nos queda no aire a pregunta e a reposta sobre o por que”. Ademais, destacaba de monseñor Eloy Tato “a súa fe robusta, celo misioneiro ardente, alegría contaxiosa e paz serena. Así era a súa vida”. Despois da misa funeral, procedíase á súa inhumación no cemiterio de Viladequinta, a súa localidade natal.

Monseñor Eloy Tato Losada era bispo dimisionario de Magangué (Colombia). Nacido en Viladequinta (Carballeda de Valdeorras) era o menor de cinco irmáns. Estudou no Seminario de Astorga e foi ordeado sacerdote o 15 de xuño de 1946. Durante 6 anos exercía o ministerio parroquial na comarca de Valdeorras, en concreto na localidade de Alberguería e encargouse tamén das parroquias de Meda, Prada, Riomao, Corexido e Vilaboa, todas elas no municipio da Veiga.

 

 

O 8 de outubro incorporábase ao Seminario de Misións en Burgos e ao ano seguinte consagrouse definitivamente ao Instituto Español de Misións Estranxeiras. Logo foi enviado ao Vicariato Apostólico de San Jorge (Colombia) e foi nomeado profesor do Seminario Maior do Vicariato.

En maio de 1960, con 36 anos, foi preconizado bispo titular de Cardicio e viario apostólico de San Jorge, convertíndose no bispo máis xove do mundo. E cando Pablo VI creou a Diócese de Magangué, monseñor Tato foi designado como primeiro bispo da mesma, en abril de 1969. Nela traballou intensamente ata o 31 de maio de 1994, data na que foi aceptada a súa renuncia por motivos de saúde. A partir dese momento regresaba á súa aldea, onde seguiu apoiando á acción pastoral da zona. Era o último bispo vivo que quedaba que tivese participado nas 4 sesións do Concilio Vaticano II (entre 1962 e 1965).

 

Artigos relacionados

Back to top button